Het merk met de vele i-toepassingen en apparaten heeft niets te maken met inotify. Inotify is een mogelijkheid in de Linux kern, die toelaat te reageren als er iets verandert in het bestandssysteem, bv als een bestand geschreven wordt in een bepaalde map.
Om van de commandline inotify te gebruiken bestaan hulpmiddelen, die apart geïnstalleerd kunnen/moeten worden: inotify-tools. Die zijn normaal beschikbaar via het softwarebeheer van je distributie; vb bij openSuse Yast, zoek “inotify” geeft “inotify-tools – Command Line Utilities for inotify”; “libinotifytools0” wordt nog mee geselecteerd.
Na installatie kan je op de commandline inotifywait en inotifywatch gebruiken; start daarvoor een terminal.
Bekijk wat gebeurt in je homedirectory:

inotifywatch ~

Of meer nog, home directory en subdirectories met parameter -r (van recursive):

inotifywatch -r ~

Start een programma, bv Firefox, en ga terug naar het inotify venster.
Afbreken telkens met ctrl-c; waarna je een “verslag” krijgt.

Nuttig om te kijken wat een programma zoal uitsteekt op je harde schijf, of om te controleren of een zelfgeschreven programma wel werkt zoals je bedoelt.

Vroeger in de IT-lessen ook leren programmeren in Pascal? Een taal met een betere toewijzingsoperator (ipv a=5 schrijf je a:=5 of a “wordt” 5). Gestructureerd en ondertussen verder geëvolueerd richting moderne concepten als “object-geöriënteerd” programmeren.

Er is een vrije Pascal, die “Free Pascal” heet, en die over meer platformen bestaat (Linux, Windows, Mac). Bovendien bestaat er een IDE of programmeeromgeving voor snel programmeren (RAD): “Lazarus”, die ook voor verschillende systemen bestaat. In principe kan je code schrijven en die als broncode compileren op elk systeem om daar een werkend programma te krijgen. Linux-distributies voorzien de omgeving meestal in hun aanbod.

In openSUSE bij Programma’s installeren/verwijderen (Yast) moet je maar de IDE opzoeken: “Lazarus” en alle onderdelen worden mee geïnstalleerd; zowel de programmeeromgeving als free pascal.

In openSuse 11.0 verloopt dat zonder problemen en kan je de programmeer-omgeving starten met een eerste project, als een “Hello world” button op een formulier (een venster).

De officiële Lazarus site is http://www.lazarus.freepascal.org/.
Er is een wiki met Engelstalige informatie over Lazarus: http://wiki.lazarus.freepascal.org/.
Free Pascal zelf kan je vinden op http://www.freepascal.org/.

---

In openSuse 11.2/11.3 kan je de omgeving starten, maar bij een (leeg) testproject komt er een foutmelding
De foutmelding luidt:
project1.lpr(8,7) Fatal: Can’t find unit Interfaces used by Project1

Zoeken leert me dat de foutmelding wel eens voorkwam op Mac, ik vind geen referenties naar Linux of de combinatie met openSuse 11.2/11.3.

Een paar pogingen:
– binutils; niet alleen “binutils” maar ook alle andere (meeste cross…). Daarna Lazarus terug starten; werkte in ieder geval op 11.2.

Er is (waren) redelijk belachelijke discussies aan de gang hoe moeilijk het is om in KDE een programma automatisch te laten starten telkens KDE start, m.a.w. als je computer start en je inlogt in je desktop (al dan niet automatisch).
Volgens dit artikel http://languor.us/node/68 heb je 12 stappen nodig, inclusief commandline gedoe, en zijn die in het beste geval terug te brengen tot 6. En ook de commentaren onderaan blijven vanuit commandline reflex werken. De essentie zit nochtans vervat in dit forum: http://ubuntuforums.org/showthread.php?t=115953 , waar ze zeggen dat je een link moet maken in je .kde/Autostart map.
De vraag is: hoe kan je een niet-commandline gebruiker dat best laten doen?

Een manier vanuit Konqueror:

1. Klik op het huisje. (=Start Konqueror en ga naar je gebruikersmap.)
   Of als je geen huisje hebt: klik op “My Computer”, en kies daar “My Home Folder”
2. Ga in de URL balk staan achter je gebruikersnaam “/home/cybr” en tik daar “/.kde/A”
   (een punt, kde, een schuine streep en A) en klik op de getoonde Autostart.
3. Sleep het icoon van je e-mail programma (KMail) in deze map; als je loslaat krijg je een vraag waar je antwoordt met “een link maken” naar deze toepassing.
   Je kan KMail uit je menu slepen (KDE menu, internet, KMail) of van je desktop als het daar al zou staan (of als je het eerst daarnaartoe sleepte met “maak link” dan kan je nu deze link verplaatsen naar deze map)

Klaar; 3 stappen en geen command line.
Ok je hebt iets moeten intikken, en je zou ook in het menu kunnen kiezen om de verborgen bestanden te tonen en zo naar de .kde map te gaan.

Deze methode heeft 1 zwakte; ze veronderstelt dat je weet dat er een .kde map is in je home directory.

Beter dus:

• in Konqueror kies menu Tools, Search, tik daar “Autostart” (dat moet je dan weer wel weten natuurlijk).
• Klik op de getoonde map, ze opent in Konqueror.
• Sleep het e-mail icoon ernaartoe, bij loslaten bevestigen op “link”.

Nog altijd drie stappen, bovendien kan hiermee het tikwerk in de URL balk vermeden worden!

Een binnenkomende mail die een link naar een webpagina bevat, toont die als een klikbare link zoals op een website. Als je daarop klikt opent Konqueror met de bestreffende pagina. Maar juist bij invulpagina’s durft de weergave in konqueror te wensen over laten en is Firefox beter. Of als je algemeen in Firefox werkt, wil je ook vanuit de mail Firefox gebruiken. Nochtans is het geen instelling die je in FIrefox kan doen; het programma “weet” niet dat je in KMail een link klikt.

KMail zelf heeft geen instelling om te kiezen welke browser gebruikt wordt bij het klikken op een link. Nochtans “weet” dat programma toch Konqueror te vinden. Die instelling haalt KMail uit het “KDE” niveau.
Voor KDE 3.5:

• KDE menu / Personal Settings (Configure Desktop)
• Component Chooser: “Web browser”
• Default component Open http and https URLs (o) in the following browser: vul firefox in.

Boven “Web Browser” zie je ook de “Email Client” instellingen. Daar kan je omgekeerd kiezen welk mail programma start als je in een webpagina op een “mailto” link klikt. Waarschijnlijk staat er standaard KMail.